Adenauer
Democratisch Dictator
Een kritische biografie
Charles Wighton
Tijdens de paasdagen van 1963 nam Konrad Adenauer, de eerste kanselier van de Westduitse Bondsrepubliek, eindelijk het besluit af te treden. Hij kondigde aan dat hij binnen enkele maanden zijn functie zou neerleggen; voor het zover was zou hij al ver over de achtentachtig zijn. Zelf had hij gemeend dat hij in ieder geval tot vlak voor zijn negentigste verjaardag, die hij in de eerste maand van 1966 hoopte te vieren, moest aanblijven. Zijn partij, die al jarenlang de kracht probeerde te vinden hem weg te zenden, was dit niet met hem eens. Hij werd gedwongen af te treden. Veertien dagen later ging de partij, de Christen-Democratische Unie, nog een stap verder. Tegen de uitdrukkelijke wens van haar hoogbejaarde leider in werd professor Ludwig Erhard, de Duitse vice-kanselier en minister van economische zaken, tot zijn opvolger benoemd. Adenauer, die zich vier jaar tegen Erhards benoeming had verzet, capituleerde ten slotte bijna zonder strijd. Dat hij eindelijk berustte werd beschouwd als een aanwijzing dat zijn hoge ouderdom en voortschrijdende aftakeling hem eindelijk van zijn geestkracht hadden beroofd. Want Adenauer had sinds 1959 telkens weer weten te voorkomen dat hij zou worden opgevolgd door Erhard die hij een gebrek aan politieke scholing verweet, al beschouwde hij hem als een zeer bekwame econoom...

339 pag.
Harde kaft ingebonden
Goede staat
Met zwart-wit illustraties
MCMLXIV Becht’s Uitgeversmaatschappij Amsterdam