Edgar Wallace OMNIBUS
Het mysterie van de gedraaide kaars
De vrijbuiter
De geheimzinnige smaragd

Het mysterie van de gedraaide kaars – Edgar Wallace Omnibus
De trein van kwart over vier van Victoria naar Lewes was bij Three Bridges opgehouden tengevolge van een ontsporing en hoewel John Lexman het geluk had gehad een vertraagde trein naar Beston Tracey te halen, was de overjarige taxi, de enige verbinding tussen het dorpje en de buitenwereld, verdwenen. ‘Als u een half uur kunt wachten, meneer Lexman’, zei de stationschef, ‘bel ik naar het dorp om te vragen of Brix u komt halen’. John Lexman keek naar het druipende landschap buiten en haalde zijn schouders op. ‘Ik loop wel’ zei hij kortaf, en nadat hij zijn tas bij de stationschef is bewaring had gegeven en zijn regenjas tot bovenaan toe had dichtgeknoopt, stapte hij resoluut naar buiten, de regen in om de drie kilometer die het kleine stationnetje van Little Beston scheidden, af te leggen...

De vrijbuiter – Edgar Wallace Omnibus
Anthony Newton was op zijn achttiende soldaat; op zijn achtentwintigste moest hij om gunsten bedelen, was hij een lijdzaam slachtoffer van wachtkamers en vulde op min of meer bescheiden wijze vragenformulieren in die alle opvallend veel gelijkenis met elkaar vertoonden. Wat is uw ervaring? Welk salaris zoudt u willen? Er waren nog zes andere vragen, alle zes weinig belangrijk, maar zonder uitzondering gesteld met het doel aan te tonen dat een exclusieve kostschool en een staat van dienst die melding maakte van heldhaftig gedrag, nauwelijks een aanbeveling vormden voor een baan die genoeg opbracht om van te leven en een minimum aan belangstelling eiste, tenzij de sollicitant in de positie verkeerde fabelachtige sommen te kunnen neertellen om zich in te kopen als vennoot of zich een secretariaat of een agentschap te verwerven...

De geheimzinnige smaragd – Edgar Wallace Omnibus
Lady Raytham sloeg de lange fluwelen gordijnen open en keek op Berkeley Square. Het was half vijf op een troosteloze namiddag in februari. Onafgebroken regende en hagelde het, terwijl een doorzichtige geelkleurige mist de ten einde lopende dag een nog droefgeestiger aanzien gaf. In de richting van Berkeley Street reed een eindeloze file auto’s en taxi’s, de glanzende, zwarte overkappingen weerkaatsten de lichtgloed van de booglampen, die zojuist waren gaan schitteren en flonkeren. Geheel in zichzelf verzonken tuurde ze naar het verlaten park met zijn naakte bomen en huiverende heesters, alsof ze verwachtte dat uit de mist een dreigende gedaante zou opduiken, die tastbare vormen zou geven aan alle ons omringende gevaren. Ze was achtentwintig jaar, rijzig en slank gebouwd, een typisch voorbeeld van die klassieke schoonheid die zich tot op oudere leeftijd weet te handhaven. Ze had een boeiend gezicht, rustig, streng, met koele grijze ogen. Voorhoofd en kin wezen onmiskenbaar op een vastberaden karakter...

374 pag.
Harde kaft ingebonden
Goede staat
1968 Bruna & Zoon Utrecht/Antwerpen