Zeldzaam boek
Sedert het verschijnen van zijn eerste roman in 1964 en de daarop volgende avantgardistische toneelstukken en provocerende pamfletten tegen de gevestigde literaire orde in de BOndsrepubliek is het optreden van Peter Handke onvoorspelbaar gebleven. Wie verwachtte dat hij zich bij een modieus radicale of revolutionaire groepering zou voegen kwam bedrogen uit. Handke wordt nu al enige jaren, met Gunther Grass, Heinrich Bollen Botho Strauss, tot de belangrijkste Dutistalige auteurs gerekend.
Handke heeft altijd grote belangstelling gehad voor de werken van andere schrijvers, voor films, voor politieke ontwikkelingen. Deze betrokkenheid gaat ook op voord e teksten die in Het einde van het flaneren zijn bijeengebracht.
Het boek bevat essays en prozateksten die zijn gepubliceerd tussen 1966 en 1980. Ze geven een uitstekend beeld van Handke's ontwikkeling. We treffen stukken over de Parijse metro, het jubileum van de Oostenrijkse republiek, over schilders, over het maken van films. Handke brengt zijn bewondering voor oudere auteurs onder woorden. Hij legt het zeer speciale vast dat werk van zijn tijdgenoten naar een hoog niveau tilt. Er zijn gedichten. Er zijn bespiegelingen over zijn jeugd in Oostenrijk, over de eenzaamheid van de ouder wordende man in Parijs. Het boek is een passe-partout tot het oeuvre van deze steeds weer fascinerende schrijver.

206 pag.
Harde kaft ingebonden
Bibliotheekboek in goede staat
ISBN 90 295 1705 0
1982 Uitgeverij De Arbeiderspers - Amsterdam