Joseph Saad is een Libanese christen als zovele anderen. Hij werkt als journalist bij L'Orient-le-Jour, als hij plotseling geconfronteerd wordt met iets verschrikkelijks. In een paar maanden tijds verliest hij zijn beide zonen, die eerst zwaar verminkt en vervolgens vermoord worden. Het verdriet hierover grijpt hem zo aan dat hij de bekende moordpartij van 'Zwarte Zaterdag' (6 november 1975) op touw zet. Dit wordt een keerpunt in de Libanese oorlog. Die dag wordt hij, vanwege de moord op zijn zonen door de christenen beschouwd als martelaar, en wordt hij voor alle anderen de beruchte saffah, 'de slachter'. Het slachtoffer is beul geworden. Zijn onlesbare dorst naar wraak plaatst hem in de voorhoede tijdens alle episodes van dit zich eindeloos voortslepende conflict: de 'hoteloorlog', de bloedbaden in de Palestijnse vluchtelingenkampen, de plundering van de haven van Beiroet... Hij wordt chef van het 4e Bureau, en jaagt in die functie op de moordenaars van zijn oudste zoon, die hem door Amin Gemayel worden uitgeleverd. Hij houdt ze daarna een paar maanden vast en martelt ze. Moe van de oorlog, constant vrezend voor zijn eigen leven, vertelt hij als ooggetuige van alle barbaarsheid zijn levensverhaal aan twee jonge journalisten. Dit grote getuigenis, stelt ons in staat de collectieve tragedie van Libanon beter te begrijpen.

223 pag.
Paperback
ISBN 90 02 18041 1
Uitgeverij Standaard - Antwerpen